Zmiana jest nieodłącznym elementem naturalnej ewolucji człowieka, bez której życie popadłoby w stagnację. Dlatego też od czasu do czasu stajemy twarzą w twarz z utratą równowagi. Niektóre zmiany sami wybieramy, a inne przychodzą do nas nieproszone prowadząc do dezorientacji i chaosu. Rzadko wtedy witamy je z otwartymi ramionami. Istnieją głębsze kryzysy, które pozbawiają bezpieczeństwa i powodują, że życie odbieramy jako jedną wielką katastrofę. Niektóre prowadzą do doświadczeń traumatycznych, które przez wiele lat nie słabną i nie dają się oswoić.
To, ile stresu dana osoba może znieść jest ważne i bardzo indywidualne. Przeżywanie kryzysu jest samotnym doświadczeniem, które może występować na wielu różnych poziomach:
- kryzys może dotknąć człowieka fizycznie, jego bezpieczeństwa cielesnego, którego źródłem może być choroba somatyczna, klęski żywiołowe, wypadek itp.,
- kryzys w wymiarze społecznym dotyczy pozycji człowieka w relacjach z otoczeniem. Utrata statusu, pracy, pozycji bądź roli może w sposób znaczący wpływać na poczucie tego kim się jest,
- dalej, kryzysy o charakterze osobistym, których doświadczamy w sytuacjach niepowodzenia, porażki czy starty czegoś na czym nam zależy. Zwykle nie jesteśmy w stanie ich uniknąć,
- kryzys w wymiarze duchowym, kiedy człowiek traci wiarę we wszystko, w sens życia. Wtedy ludzie często decydują się na terapię, aby nauczyć się lepiej zarządzać swoją przestrzenią egzystencjalną i znaleźć w niej więcej miejsca dla siebie samych.
4 wskazówki jak wykorzystać doświadczenie wynikające z kryzysu:
- Bardzo ważne jest, aby dać sobie czas na refleksję i ponowne przystosowanie się do świata, w którym nie ma czegoś, co miało wartość. Trzeba będzie z pewnymi sprawami się pogodzić, zachować pamięć i nauczyć się tego, żeby te wspomnienia właściwie nami kierowały. Człowiek w kryzysie może przejawiać skłonność do ucieczki z tego nadzwyczajnego stanu, w pośpiechu dokonując złych wyborów. Jednakże satysfakcja rodzi się z poczucia, że coś potrafiliśmy znieść, nie z wyeliminowania lub zanegowania cierpienia.
- Kryzys jako okazja do nauki i stworzenia innej jakości życia. Tu potrzebna jest elastyczność i odwaga, by stawić czoła danej sytuacji i zdecydować w jaki sposób najlepiej sobie z nią poradzić.
- Kiedy podarujesz sobie czas, zaczniesz badać i eksplorować kryzys to zauważysz, iż trudności przezwycięża się poprzez odzyskiwanie zdolności do mierzenia się z wyzwaniem, a nie ucieczki, np. w zadowolenie.
- Przeciwstawianie się kryzysowi jest zawsze sięgnięciem po nowy sposób życia. Myśl szerzej, korzystaj z inspiracji, metafor i wyobraźni. Zwizualizuj siebie jako „gąsienice, która gotowa jest do przemiany w motyla”.
Pamiętaj, że czasami wychodzenie poza traumę/kryzys będzie wymagało skorzystania z pomocy psychologicznej. Jeśli czujesz, że doznanie krzywdy jest zbyt mocne i odbiera Ci siły nie wahaj się poprosić o profesjonalną pomoc.
Na zakończenie życzę Państwu powodzenia w wychodzeniu poza problemy oraz przekształcaniu ich w coś, co ma wartość, aby żyć w sposób nowy i lepszy.